នំព្រះ​ចន្ទ​ ​ឬនំ​ព្រះខែ

mooncake

នំព្រះ​ចន្ទ​ ​ឬនំ​ព្រះខែ​ ភាសា​ចិន​ហៅ​យេប៊ិញ គឺជា​នំ​ពិសេស​សំរាប់​ពិធីបុណ្យ​សែន​ព្រះ​ចន្ទ​នាពាក់​កណ្តាល​រដូវ​ស្លឹក​ឈើ​ជ្រុះ​ហៅ​បុណ្យ ZHONGQIU JIE ។
តើ​ប្រពៃណី​នេះ​ចេញ​មក​ពី​​ណា​​? លោកវ៉ាង ឡៃហួ សាស្ត្រាចារ្យ​នៃ​បណ្ឌិត​​​សភា​វិទ្យា​សាស្ត្រ​​សង្គម​ក្រុង​ទៀន​ជីន និង​ជា​អ្នកជំនាញ​ការ​ខាងវប្បធម៌​​ចិន​ពន្យល់​យើង​ពី​រឿង​នេះ ។ នំ​ព្រះចន្ទ​ដែល​មាន​រាង​មូល គឺ​ជា​និមិត្ត​រូប​នៃ សុភមង្គល​ និង​ការ​ជួប​ជុំ ។ គេពុំ​បាន​ដឹង​ថាតើ​ទំនៀម​ទំលាប់​នេះ មាន​ពី​ពេលណា​មក​នោះទេ ។ តាំង​ពី​ដើម​មក នំ នេះ​គឺជា​តង្វាយ​ចំពោះ​ព្រះ​ចន្ទ ។ ក្រោម​រជ្ជ​កាល​ហាន (ឆ្នាំ​២០៦ មុនគ្រិស្ត​សករាជ​ដល់ឆ្នាំ​២២០ ក្រោយ​គ្រិស្ត​សករាជ) នំ​ទាំង​ឡាយ​ដូចជា​នំ ZHENGBING (ចំហុយ) នំ​ហ៊ូប៊ិញ (ដុត) នំ​តាំង​ប៊ិញ (ចំអិន​ក្នុងស៊ុប) បាន​លេច​ចេញ​រូបរាង​ឡើង ។

សមាជិ​កគ្រួសារ​នីមួយ​ៗ​បាន​ចែក​ចាយ​នំ​ទាំង​នេះ​ដល់​គ្នា​បរិ​ភោគ ក្រោយ​ការ​សែនរួច ដើម្បី​កំណត់​ពីការ​រួបរួមគ្នា​​របស់​គ្រួសារ​សាច់ញាតិ​ទាំងមូល ។ ក៏​ប៉ុន្តែ​នំ​ទាំង​នេះ​នៅពុំទាន់​ក្លាយជា​អាហារ​ពិសេស​សំរាប់​បុណ្យ​​ឡើយ ។
ពាក្យ​យេប៊ិញ YUEBING លេច​ជា​លើក​ដំបូង​ក្នុង​សៀវ​ភៅ​របស់​រជ្ជ​កាល​សុង (៩៦០-១២៧៩) ។ នា​សម័យ​​កាលនោះ​ ដំបូង​វា​គ្រាន់​តែ​ជា​នំធម្មតា​ប៉ុណ្ណោះ ។ គឺ​ក្រោម​រជ្ជកាល​មិញ (១៣៦៨-១៦៤៤) ដែលនំព្រះខែ​ទទួលបាន​ឈ្មោះ​ផ្លូវការ​របស់ខ្លួន ។ ក្នុងសៀវ​ភៅ​ផ្សេងៗ​របស់រជ្ជកាល​មិញ គេឃើញ​ការ​ប្រើ​នំទាំងនេះ​សំរាប់​ពេល​បុណ្យ​ពាក់​កណ្តាល​រដូវស្លឹកឈើ​ជ្រុះ ។ ចំណែក​បច្ចេក​ទេស​នៃការ​ផលិតនំ​យេប៊ិញ​មានការ​អភិវឌ្ឍ​ន៍ថែមទៀត ក្នុងរជ្ជកាល​គិញ (១៦៤៤-១៩១១) ។ នំ​យេប៊ិញ​ពី​មួយថ្ងៃ​ទៅមួយថ្ងៃ​ជា​នំ​ពិសេស​សំរាប់​បុណ្យ ZHONG-QIU JIE ។
ទំនៀម​ទំលាប់​ពិតណាស់ ទាក់ទិន​ដល់​សកម្ម​ភាពនានា​ដែល​សរសើរ​ដល់ព្រះចន្ទ​ (លោកខែ) ។ ជនជាតិ​ចិន​នាំ​គ្នា​បរិភោគ​នំ​យេប៊ិញ​ដោយ​សម្លឹង​មើល​ព្រះចន្ទ​ពេញ​វង់ ។ជាមួយ​នឹង​ពេលវេលា​នំ​ព្រះ​ខែ​ក្លាយទៅជា​ប្រពៃណី​វប្បធម៌​របស់​ប្រជាជាតិ​ចិន ។ បច្ចុ​ប្បន្ន​នេះ​មាន​នំសែន​ព្រះ​ខែ​ជាច្រើន​​បែប ក្នុងនោះ​រួមមាន​ នំ​ស្នូល​ពង​ក្រហមប្រៃ ស្នូល​ផ្លែ​ឈើ ស្នូល​សណ្តែក​ ឬ​ក្រែម​បែបបារាំង ៕